مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری تاریخ فلسفه 2008-9589 16 3 2026 5 19 Anthropological Function of Pneuma from the Perspective of Later Stoics کارکرد انسان‌شناختی پنوما از منظر رواقیون متأخر 113 138 fa نگار اظهاری جنکانلو زنجان مجيد ياريان کوپائی دانشگاه زنجان رهام شرف زنجان 2026 2 3 <p>The present paper aims to investigate the mediating role of pneuma in explaining the soul-body relation from the Stoics’ perspective. Unlike dualistic philosophical traditions, the Stoics introduced pneuma as a force that simultaneously possesses both physical and rational dimensions and acts as a connecting element between these two realms. In Stoic philosophy, this component is not merely a biological concept, but the most fundamental explanatory principle for the coherence of a living organism, the mechanism of sensory perception, and rational actions. Here, the authors demonstrate that pneuma, as an active and dynamic substance permeating the entire world, plays three key roles in the Stoic philosophical system: first, it is a force that maintains the body’s structure and coherence and enables vital activities; second, it is a mediator between the soul and the body, forming a structure of “mixtures”; third, at the metaphysical level, it is linked to the Logos (cosmic reason) and plays a role in creating the harmony between the human soul and the entire cosmos. This study, using a descriptive-analytical method, aims to identify the role of pneuma as a mediator for the fundamental mechanism in explaining the nature and functions of the physical and rational dimensions of humans by analyzing some classical Stoic texts (with reference to the views of Seneca, Epictetus, and Marcus Aurelius). By resorting to studies on the relationship between pneuma and concepts such as Logos and cosmic normativity, the authors try to show that this element not only plays a role in explaining the biological and cognitive functions of the individual but also, at a broader level, holds a fundamental position in the Stoic philosophical system as a force that ensures cosmic order and harmony.</p> <p>هدف مقالۀ حاضر پژوهشی درباب نقش واسطه&zwnj;یی پنوما در تبیین نسبت میان روح و جسم از منظر رواقیون است. رواقیون برخلاف سنتهای فلسفی ثنویتگرا، پنوما را بعنوان نیرویی معرفی کردند که همزمان دارای ابعاد جسمانی&zwnj;وعقلانی است و بعنوان عنصر پیونددهنده میان این&zwnj;دو ساحت عمل میکند. این مؤلفه در اندیشۀ رواقی، نه&zwnj;صرفاً یک مفهوم زیست&zwnj;شناختی، بلکه بنیادیترین اصل تبیینی برای انسجام ارگانیسم زنده، ساز و کار ادراک حسی، و کنشهای عقلانی است. این مقاله نشان میدهد&zwnj; که پنوما، بمثابه جوهری فعال و دینامیکی که در تمام جهان نفوذ دارد، سه نقش کلیدی در نظام فکری رواقی ایفا میکند: نخست، نیرویی است که ساختار و انسجام بدن را حفظ میکند و فعالیتهای زیستی را ممکن میسازد؛ دوم، واسطه&zwnj;یی است میان نفس و بدن که ساختاری از «آمیختگیها» است؛ سوم، در سطح متافیزیکی با لوگوس (عقل&zwnj;کیهانی) پیوند خورده و در ایجاد هماهنگی میان نفس انسانی و کلیت کیهان نقش دارد. این نوشتار، با روشی توصیفی&zwnj;ـ&zwnj;تحلیلی درصدد است با تحلیل متون کلاسیک رواقی (با نظر به آراء سنکا، اپیکتتوس و مارکوس&zwnj;آئورلیوس) نقش پنوما را بعنوان واسطه&zwnj;یی برای سازوکارِ بنیادین در تبیین ماهیت و کارکردهای بُعد جسمانی و عقلانی انسان مشخص نماید چنین ادعایی با توسل به بررسیهایی که درباب نسبت پنوما با مفاهیمی همچون لوگوس و هنجارمندی کیهانی انجام شده است، نشان میدهد که این عنصر نه&zwnj;تنها در تبیین کارکردهای زیستی و شناختی فرد نقش دارد، بلکه در سطحی کلانتر، بعنوان نیرویی که نظم و هماهنگی کیهانی را تضمین میکند، جایگاهی اساسی در نظام فلسفی رواقی دارد.</p>

http://hop.mullasadra.org/ar/Article/Download/52910